บทความยอดนิยม

Posted by : พ.ท.ชนินท์ เพชรรัตน์ วันพุธที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2559


ธรรมนูญชีวิต พุทธจริยธรรมเพื่อชีวิตที่ดีงาม ของ พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต) เป็นหนังสือที่ผมหยิบขึ้นมาอ่านทุกครั้งที่เกิดความหงุดหงิดในอารมณ์ จะไปนั่งสวดมนต์ก็นึกขึ้นได้ว่าตัวเองไม่ใช่พระ ยุคนี้สะดวกหน่อยเปิดคอมพิวเตอรร์ขึ้นมาอ่านได้ทุกเวลา ถึงแม้ว่าจะไม่เคยอ่านตามลำดับหน้าจนจบเล่มก็ตาม เพราะนิสัยเสียน่ะครับ ชอบเลือกอ่านเฉพาะช่วงที่เห็นว่านำมาใช้แก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นในฃ่วงเวลานั้นๆ แบบตรงจุดครับ 

ในตอนหนึ่งของคำปรารภได้กล่าวถึง “สิงคาลกสูตร” ว่าเป็น “คิหิวินัย” คือ วินัยของคฤหัสถ์หรือแบบแผนการดำเนินชีวิตของผู้ครองเรือน จึงลองเข้าไปค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมก็พบอยู่ใน พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๓ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค - หน้าที่ 138 ๘. สิงคาลกสูตร (๑๓) แต่เนื้อหาของพระไตรปิฎกฉบับแปลไทยก็ยังคงอ่านยากอยู่ดี สู้หาทางลัดด้วยการเข้าไปขุดมาที่ สิงคาลกสูตร จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี มีเนื้อหาใจความที่อ่านแล้วทำความเข้าใจได้ง่ายขึ้น ดังนี้.....  

สิงคลากสูตร เป็นพระสูตรหนึ่งในพระสุตตันตปิฎก หมวดทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค ว่าด้วยทิศ ๖ คือบุคคล ๖ ประเภทที่มีความสัมพันธ์ต่อบุคคลๆ หนึ่ง และวิธีการปฏิบัติต่อบุคคลเหล่านั้น ว่าด้วยมิตรแท้และมิตรเทียม และยังว่าด้วยกรรมกิเลส ๔ อบายมุข ๖ และการไม่ทำความชั่วโดยฐานะ ๔ รวมทั้งหมด ๑๔ ประการ โดยผู้ที่ปราศจากความชั่ว ๑๔ ประการ ถือเป็นผู้ปกปิดทิศ ๖ ชื่อว่าปฏิบัติเพื่อชัยชนะในโลกทั้งสอง คือโลกนี้และโลกหน้า เมื่อตายไปก็จะเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์  

อรรถกถาสิงคาลกสูตรในสุมังคลวิลาสินี กล่าวไว้ว่า "กรรมใดที่คฤหัสถ์ควรทำอย่างใดอย่างหนึ่ง กรรมนั้นอันพระผู้มีพระภาคเจ้ามิได้ตรัสไว้ ย่อมไม่มี พระสูตรนี้ ชื่อว่าคิหิวินัย เพราะฉะนั้น เมื่อฟังพระสูตรนี้แล้วปฏิบัติตามที่ได้สอนไว้ ความเจริญเท่านั้นเป็นอันหวังได้ ไม่มีความเสื่อมฉะนี้"  

ฝ่ายปราชญ์ด้านพุทธศาสนา แสดงความเห็นว่า "พระสูตรนี้ชาวยุโรปเลื่อมใสกันมากว่าจะแก้ปัญหาสังคมได้ เพราะเสนอหลักทิศ ๖ อันแสดงว่าบุคคลทุกประเภทในสังคมควรปฏิบัติต่อกันในทางที่ดีงาม ไม่มีการกดฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งลงไป" 

พระโคตมพุทธเจ้าทรงแสดงพระสูตรนี้ ณ พระนครราชคฤห์ คราวที่ทรงประทับ ณ วัดเวฬุวันมหาวิหาร ในวันหนึ่ง "เวลาเช้า พระผู้มีพระภาคทรงครองอันตรวาสกแล้วทรงถือบาตรและจีวรเสด็จเข้าไปบิณฑบาตยังกรุงราชคฤห์ ได้ทอดพระเนตรเห็นสิงคาลกคฤหบดีบุตร ซึ่งลุกขึ้นแต่เช้า ออกจากกรุงราชคฤห์ มีผ้าชุ่ม มีผมเปียกประคองอัญชลี นอบน้อมทิศทั้งหลาย คือ ทิศเบื้องหน้า ทิศเบื้องขวา ทิศเบื้องหลัง ทิศเบื้องซ้าย ทิศเบื้องล่าง ทิศเบื้องบน" พระผู้เป็นเจ้าจึงทรงถามว่า สิงคาลกคฤหบดีบุตรกำลังทำอะไร สิงคาลกคฤหบดีบุตรตอบว่ากำลังไหว้ทิศทั้ง ๖ คามคำสั่งเสียของบิดา เหตุที่สิงคาลกคฤหบดีบุตรออกมาไหว้ทิศทั้ง ๖ นั้นสืบเนื่องจากบิดาและมารดาของสิงคาลกคฤหบดีบุตรล้วนแต่ศรัทธาในพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และยังเป็นโสดาบัน (มารดาต่อมาได้ออกบวชเป็นภิกษุณี บรรลุอรหันต์ คือพระสิงคาลมาตาเถรี) แต่บุตรของคหบดีไม่ศรัทธาในพระพุทธองค์ เมื่อครั้นคหบดีจะสิ้นใจจึงเกิดความคิดว่า "เราจักให้โอวาทแก่บุตรอย่างนี้ว่า นี่แน่ลูก ลูกจงนอบน้อมทิศทั้งหลาย เขาไม่รู้ความหมาย จักนอบน้อมทิศทั้งหลาย ลำดับนั้น พระศาสดาหรือพระสาวกทั้งหลายเห็นเขาแล้ว จักถามว่า เธอทำอะไร แต่นั้น เขาก็จักกล่าวว่า บิดาของข้าพเจ้าสอนไว้ว่า เจ้าจงกระทำการนอบน้อมทิศทั้งหลาย ลำดับนั้น พระศาสดาหรือพระสาวกทั้งหลาย จักแสดงธรรมแก่เขาว่า บิดาของเธอจักไม่ให้เธอนอบน้อมทิศทั้งหลายเหล่านั้น แต่จักให้เธอนอบน้อมทิศเหล่านี้ เขารู้คุณในพระพุทธศาสนาแล้วจักทำบุญดังนี้" ครั้นแล้วคบบดีจึงบอกบุตรให้กระทำเช่นนั้น แล้วก็สิ้นชีพไป ส่วนผู้บุตรก็ปฏิบัติตามที่บิดาสั่งเสีย กระทั่งพระพุทธองค์ทรงมาพบเห็น แล้วทรงไต่ถาม ซึ่งสิงคาลกคฤหบดีบุตรตอบพระองค์ว่า ไหว้ทิศทั้ง ๖ เพราะบิดาสั่งเสียไว้  

สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนสิงคาลกคฤหบดีบุตรว่า ในอริยวินัยไม่พึงไหว้ทิศแบบนี้ เมื่อเขากราบทูลถามว่า พึงไหว้อย่างไร จึงตรัสว่า "อริยสาวกละกรรมกิเลสทั้ง ๔ ได้แล้ว ไม่ทำบาปกรรมโดยฐานะ ๔ และไม่เสพทางเสื่อมแห่งโภคะ ๖ อริยสาวกนั้นเป็นผู้ปราศจากกรรมอันลามก ๑๔ อย่างนี้แล้ว ย่อมเป็นผู้ปกปิดทิศ ๖ ย่อมปฏิบัติเพื่อชำนะโลกทั้งสอง และเป็นอันอริยสาวกนั้นปรารภแล้ว ทั้งโลกนี้และโลกหน้าเบื้องหน้าแต่ตายเพราะกายแตก อริยสาวกนั้นย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์" 

จากนั้นทรงแสดงธรรมเป็นลำดับโดยให้รายละเอียดเกี่ยวกับข้อธรรมต่างๆ ที่ทรงตรัสมา คือ กรรมกิเลส ๔ คือ การกระทำที่เศร้าหมอง มี ๔ อย่างที่อริยสาวกละได้ คือ ๑. ฆ่าสัตว์ ๒. ลักทรัพย์ ๓. ประพฤติผิดในกาม ๔. พูดปด ไม่ทำความชั่วโดยฐานะ ๔ คือ อริยสาวกไม่ทำกรรมชั่วโดยฐานะ ๔ คือความลำเอียง เพราะรัก , เพราะชัง , เพราะหลง , เพราะกลัว ทำกรรมชั่ว อบายมุข ๖ คือ อริยะสาวกไม่เสพปากทางแห่งความเสื่อมทรัพย์ ๖ อย่าง คือ ๑. เป็นนักเลงสุรา ๒. เที่ยวกลางคืน ๓. เที่ยวการเล่น ๔. เล่นการพนัน ๕. คบคนชั่วเป็นมิตร ๖. เกียจคร้าน . ครั้นแล้วทรงแสดงโทษของอบายมุขแต่ละข้อ ข้อละ ๖ อย่าง มิตรเทียม ๔ ประเภท คือ ๑. มิตรปอกลอก ๒. มิตรดีแต่พูด ๓. มิตรหัวประจบ ๔. มิตรชวนในทางเสียหาย พร้อมทั้งแสดงลักษณะของมิตรเทียมทั้งสี่ประเภทนั้น ประเภทละ ๔ ประการ มิตรแท้ ๔ ประเภท คือ ๑. มิตรมีอุปการะ ๒. มิตรร่วมทุกข์ร่วมสุข ๓. มิตรแนะประโยชน์ ๔. มิตรอนุเคราะห์ ( อนุกัมปกะ ) ๒ . พร้อมทั้งแสดงลักษณะของมิตรแท้ทั้งสี่ประเภทนั้น ประเภทละ ๔ ประการ ทิศ ๖ คือ บุคคล ๖ ประเภท ตามนิยามของอริยสาวก คือ ทิศเบื้องหน้า ได้แก่มารดาบิดา ๒. ทิศเบื้องขวา ได้แก่อาจารย์ ๓. ทิศเบื้องหลัง ได้แก่บุตรภรรยา ๔. ทิศเบื้องซ้าย ได้แก่มิตรอำมาตย์ ๕. ทิศเบื้องล่าง ได้แก่ทาส กรรมกร ๖. ทิศเบื้องบน ได้แก่สมณพราหมณ์ 

เมื่อสิงคาลกคฤหบดีบุตรได้สดับพระธรรมเทศนาก็มีความเข้าใจแจ่มแจ้งในเรื่องทิศทั้ง ๖ และการไม่กระทำกรรมชั่ว บังเกิดเลื่อมใสพระธรรมเทศนา แสดงตนเป็นอุบาสกถึงพระรัตนตรัยตลอดชีวิต อีกทั้งยัง "เฉลี่ยทรัพย์ ๔๐ โกฏิ ไว้ในพระพุทธศาสนากระทำกรรมอันเป็นบุญ ได้เป็นผู้มีสวรรค์เป็นที่ไปในเบื้องหน้า" 

ส่วนเนื้อหาโดยละเอียดนั้นหากคุณได้อ่านหนังสือธรรมนูญชีวิตแล้วก็จะพบว่าเป็นทางออกสำหรับนำมาแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นกับชีวิตประจำวันได้ในทุกเรื่องราว ถ้าปัญหานั้นเกิดขึ้นกับตัวของคุณเอง และแน่นอนว่าปัญหานั้นก็คงจะต้องเกิดขึ้นมาเพราะตัวของคุณเองมีส่วนร่วมด้วยอย่างแน่นอน โดยส่วนตัวแล้วตัวผมเองเคยศึกษาเก็บรวบรวมข้อมูลต่างๆ ที่เกี่ยวข้องในเรื่องการดำเนินชีวิตตามหลักพระพุทธศาสนามาตั้งแต่เมื่อหลายสิบปีที่แล้วในช่วงที่วิถีชีวิตตกต่ำลงจนถึง “ขีดสุด” แต่เมื่อผ่านพ้นสถานการณ์เลวร้ายนั้นมาได้ก็ไม่เคยที่จะละทิ้งหรือวางมือเลิกราไปแต่อย่างใด กลับพยายามศึกษาค้นคว้าเพื่อแสวงหาคำอธิบายถึงองค์ประกอบและปัจจัยในแก่นแท้อย่างจริงจังตลอดมาไม่เคยหยุดยั้ง ทุกครั้งที่เดินหน้าไปตามเส้นทางพบว่าหนทางนี้ยาวไกลเกินกว่าที่คาดเอาไว้ มันเหมือนกับไม่มีจุดสิ้นสุด แต่บางครั้งกลับดูเหมือนว่าเรากำลังเดินวนไปมาอยู่บนเส้นทางที่ย้อนกลับมาบรรจบ ณ จุดที่เราเคยเดินผ่านมาแล้วครั้งหนึ่งหรือหลายครั้ง คล้ายกับจะเป็นการยืนยันว่าเราเดินมาบนเส้นทางที่ถูกต้องแล้ว เพียงแต่ว่าหนทางนี้มีอยู่มากมายหลายเส้นทางในการเดินไปให้ถึง และแน่นอนว่ามันไม่มีจุดสิ้นสุด แต่มันจะช่วยให้เรามีความมั่นใจมากขึ้นว่าเราเดินมาถูกทางแล้วและกำลังพยายามที่จะค้นหาเส้นทางอื่นๆ เพิ่มเติมขึ้นมาเท่านั้นเอง  

ครั้งแรกเคยคิดอยู่ว่าอาจจะเพราะอายุที่เพิ่มมากขึ้นเป็นเหตุให้มาครุ่นคิดเวียนวนอยู่แต่เรื่องเหล่านี้ ซึ่งหากย้อนคิดไปแล้วก็สามารถยืนยันกับตัวเองได้เลยในทันทีว่าไม่ใช่ แต่มันเกิดขึ้นมาครั้งแรกตั้งแต่เมื่อตอนที่อายุประมาณ 13 ปีเศษเท่านั้นเองและก็ยังจำได้ดีว่าเป็นเพราะสาเหตุใด มันเริ่มต้นจาก “ความทุกข์ใจ” แล้วตามมาด้วย “ความทุกข์กาย” จึงได้ข้อสรุปว่าเรามองเห็นถึงลำดับความสำคัญของเรื่องราวได้เด่นชัดว่า “ใจ” เป็นใหญ่ ไม่ใช่ “กาย” ความวุ่นวายทั้งหลายที่เกิดขึ้นในสังคมทุกวันนี้จะเห็นได้ชัดเจนว่าเกิดจาก “ใจ” ของคน บางคนขวนขวายต้องการมีอำนาจ ทั้งคนที่เข้ามามีอำนาจใหม่ ทั้งคนเก่าที่สูญเสียอำนาจไปจากมือ กับอีกบางคนที่ต้องการทรัพย์สินอย่างไม่รู้จักจบสิ้น อยากได้อยากมีไปเสียทุกอย่างโดยที่ตัวเองก็ไม่เคยหวนคิดบ้างเลยว่าจะเอาไปทำไมมากมายขนาดนั้น อาจจะเพราะติดนิสัยการใช้เงินซื้อทุกอย่างละมั้งก็เลยคิดจะเอาไปติดสินบนยมบาลหรือเทวดาตอนตายไปแล้ว 

ครับ ระมัดระวังรักษาคอยดูแล “ใจ” ของคุณให้ดี อย่าให้กิเลสตัณหาเข้ามาครอบงำได้ล่ะ 

ภาพประกอบบทความนำมาจากอินเตอร์เน็ตแต่ขออภัยที่จำไม่ได้จริงๆ ว่า คัดลอกมาจากเว็บไซท์ของใคร ต้องขอประทานอภัยด้วยนะครับ แล้วก็ไม่ต้องฟ้องผมล่ะครับ เสียดายค่าหมึกกับค่ากระดาษน่ะ

- Copyright © chanin1222 - Date A Live - Powered by Blogger - Designed by Johanes Djogan -