Breaking News
Loading...
วันพฤหัสบดีที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2558




ช่วงเวลาที่ผ่านมามีความพยายามที่จะทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นกับตัวเองบ้างไม่มากก็น้อย ด้วยการปรับเปลี่ยนวิถีทางในการดำเนินชีวิตให้ผิดเพี้ยนไปจากสังคมของโลกทีละเล็กทีละน้อย แล้วหันกลับเข้าไปหาวิถีชีวิตในแบบที่เคยเป็นมาเมื่อครั้งยังเด็ก และในยุคที่สังคมโลกดำรงอยู่ได้ด้วยความเมตตา เอื้อาทรซึ่งกันและกัน แสวงหาแต่สิ่งที่เกิดประโยชน์ให้กับตน "โดยที่ไม่มีผลกระทบต่อชีวิตความเป็นอยู่ของผู้อื่น" ไม่ต้องไปใส่ใจกับคำโฆษณาชวนเชื่อหากว่าเรามีความจำเป็นที่จะต้องก่อไฟขึ้นมาโดยใช้ฟืนเพื่อประกอบอาหารรับประทาน เพราะมันคงไม่สามารถสร้างมลพิษให้กับโลกเฮงซวยใบนี้ได้มากไปกว่านี้แน่นอน นั่นทำให้เราจะไม่ต้องไปพะวงกับราคาแก๊สหุงต้มที่ราคาถีบตัวสูงขึ้นทุกลมหายใจ และเชื่อแน่ว่าปลาเค็มที่ย่างไฟอ่อนๆ ย่อมมีรสชาติดีกว่าปลาเค็มที่ย่างบนเตาแก๊สอย่างเทียบกันไม่ได้

หลังบ้านที่บริเวณสระน้ำได้ปลูกตะไคร้หอมเอาไว้ประมาณ 6-7 กอและนานๆ ครั้งก็จำเป็นต้องไปสะสางตัดเอาใบที่ปกคลุมจนมองดูรกออกไปเสียบ้าง จากนั้นก็เอาใบไปตากแดดให้แห้งสับเป็นท่อนสั้นๆ เก็บเอาไว้เวลาเราก่อไฟก็ใส่เข้าไปกับฟืนนิดหน่อย ควันของตะไคร้หอมเป็นวิธีการไล่ยุงได้ดีที่สุด ส่วนโคนต้นก็สามารถนำมาต้มน้ำซดแทนน้ำชาไล่หวัด เหลือมากนักก็เอามาคั้นน้ำเก็บใส่ขวดไว้ทาตัวป้องกันยุงได้เสียอีก ในบางครั้งผมก็เปลี่ยนมาใช้ต้นดาหลาตัดเป็นท่อนๆ เอามาใช้ร่วมกับไม้ฟืนอื่นๆ มันให้ทั้งพลังงานความร้อนและกลิ่นที่หอมชื่นใจ ทำให้เกิดความมั่นใจในรสชาติของอาหารมากขึ้น ดังนั้นไม้ฟืนของผมจึงมีทั้งไม้มะขาม มะยม ฝรั่ง มะม่วง กระถิน ไม้ใผ่ กระท้อน ซึ่งร่วงหล่นลงมาจากต้นที่ปลูกไว้ในพื้นที่บ้านนั่นเองไม่ได้ไปมุดรั้วหามาจากบ้านคนอื่นนะครับ

และเพราะอยากจะทำให้จิตใจสงบลงจึงพยายามอย่างยิ่งที่จะปิดหูปิดตาไม่รับรู้ข่าวสารของทางราชการทั้งสิ้น แต่มีบางครั้งข่าวมันก็หลุดแว่วๆ มาจากโทรทัศน์ของข้างบ้าน (ลืมบอกไปว่าโทรทัศน์บ้านผมน่ะปิดตายมาหลายปีแล้วครับ อย่าถามผมนะครับว่าเพราะอะไร? แต่ช่วยหาเหตุผลให้ผมทีซิ ว่าผมควรจะเปิดทำพระแสงอะไร?) ข่าวที่แว่วมาก็เช่นการออกกฎหมายใหม่ๆ เป็นการเร่งด่วน (หรือเป็นการเฉพาะหน้า เพราะมีเรื่องเกิดขึ้น) การออกกฎหมายที่มีบทบัญญัติเพื่อมาคุ้มครองในบางเรื่อง(เพราะมันมีเรื่องเกิดขึ้นเหมือนกัน)

ตามความคิดอันไม่ค่อยมีของผม
" ขอรับรองว่ากฎหมายของบ้านเราน่ะมีครอบคลุมหมดทุกเรื่องแล้วล่ะครับ"
ปัญหาที่เกิดขึ้นมาก็คือ
"ไม่มีคนที่จะบังคับใช้กฎหมายจริงๆ "
เพราะผู้ที่รักษากฎหมาย มีความพอใจที่จะละเลยหรือเมินเฉยต่อบทบัญญัติของกฎหมาย
"หากกฎหมายนั้นมีผลกระทบต่อตำแหน่งหน้าที่ของตน"
หมายความว่า หากผู้ที่ฝ่าฝืนกฎหมายนั้น "ใหญ่" เกินกว่าความสามารถของผู้ที่รักษากฎหมาย

อย่าแปลกใจหากจะเห็นผู้รักษากฎหมายก้มหัวให้กับผู้ฝ่าฝืนกฎหมาย
เพราะมันเป็นเรื่องปกติธรรมดาของบ้านเมืองของเรา
การบุกรุกป่าสงวนเพื่อสร้างรีสอร์ต สวนป่า สถานพักร้อนใหญ่โต สถานอากาศชายทะเล บนยอดเขา การบุกรุกป่าเพื่อสร้างวนอุทยานส่วนตัว ในบรรดาสิ่งก่อสร้างที่ฝ่าฝืนกฎหมายทุกสถานที่ทั้งใหญ่และเล็ก จะต้องใช้ระยะเวลาในการก่อสร้างไม่ต่ำกว่า 1 ปี ถึง 10 ปี แล้วระยะเวลาเหล่านั้นเจ้าหน้าที่ผู้รักษากฎหมายไปนอนอยู่ในถ้ำที่ไหนเสียเล่า? จึงปล่อยให้บรรดาผู้บุกรุกกระทำการย่ำยีกฎหมายโดยไม่มีใครเสนอหน้าออกมาคัดค้านแต่แรกเริ่ม

แต่ก็ขอยกย่องในกรณีของบางท่านที่ออกมายื่นหนังสือคัดค้านตั้งแต่วาระแรก แต่ก็เป็นที่น่าเสียดายที่ท่านเหล่านั้นมักจะถูกโยกย้ายหายหน้าไปจากพื้นที่นั้นเร็วสุดขีดทุกรายภาษาทางการที่ด่วนกว่า "ด่วนที่สุด..ภายในวันนี้" เรียกกันว่า "ด่วนชิบหา....ภายในวันนี้" จากนั้นก็จะมีหนังสือลับที่สุดจากผู้ใหญ่ในกระทรวงในขั้น "ลับชิบหา...." ไปถึง จนท.ที่จะมารับหน้าที่แทนให้ดำเนินการปิดหูปิดตาตัวเองไว้

แน่นอนว่าเจ้าหน้าที่ที่ซื่อสัตย์หลายท่านก็ถึงกับสละเลือดเนื้อและชีวิตเพื่อรักษาผลประโยชน์และทรัพยากรของประเทศชาติตามอำนาจหน้าที่ของตนที่ได้รับมอบหมายจากทางราชการ

ท่านเหล่านั้น คือ วีรบุรุษของชาติอย่างแท้จริง
ท่านเหล่านั้นคุ้มค่าที่จะยืนไว้อาลัยให้กับหัวใจที่ยึดมั่นในตำแหน่งหน้าที่
เฉกเช่นทหารกล้า ตำรวจ ครู ราษฎรอาสา และผู้ที่ทุกข์ยากเพื่อสันติสุขของประเทศชาติโดยไม่เคยหวังผลตอบแทนอื่นใด นอกจากการกระทำหน้าที่ของตนจนสุดความสามารถ

ไม่ใช่ด้วยการแสวงหาเงิน 7.5 ล้านเพื่อรักษาประชาธิปไตยด้วยลมปากเหม็นๆ ของคนบางคน
แล้วก่อให้เกิดความวุ่นวายขึ้นในบ้านเมือง
ก่อนจะกระโดดขึ้นมานั่งเป็นคางคกขึ้นวอ เพื่อบริหารปกครองบ้านเมืองให้ตกต่ำจนถึงขีดสุด แล้วร่วมกันกอบโกยแสวงหาผลประโยชน์อย่างมูมมาม ตะกละตะกราม โดยไม่คิดว่าประชาชนทั้งประเทศจะไม่มีใครรู้ใครเห็น

บอกตรงๆ ว่าเห็นหน้าปุ๊บก็บอกได้ว่า ใครเป็นเหี้ย ใครเป็นตะกวด ใครเป็นตะเข้  ใครเป็นจิ้งจก
ถึงจะไม่เคยเป็นรัฐมนตรี แต่ก็ไม่โง่หรอกครับท่าน
และผมก็ตอแหลไม่เป็น เพราะไม่เคยไปทะเลาะกะแม่เล้า
ผมเป็นลูกผู้ชาย พูดคำไหนเป็นคำนั้น
สัจจะของลูกผู้ชาย สำคัญยิ่งกว่าชีวิต
ผู้ชายที่พูดปลิ้นปล้อนตอแหลไปวันๆ น่ะ มันพวกหน้าตัวเมีย
แม้แต่ผ้าถุง มันก็ไม่มีสิทธิที่จะนุ่ง
ศักดิ์ศรีมันไม่มีพอที่จะเกาะชายผ้าถุงเสียด้วยซ้ำไป

เครียดน่ะ
เพราะพักนี้ก็ยังแว่วๆ เสียงไอ้พวกนี้จากวิทยุของเพื่อนบ้าน
คลื่นใส้อาเจียนทุกที
ไม่เกี่ยวกะเบียร์ที่ผมกินหรอกครับ ผมเชื่อว่างั้น