บทความยอดนิยม

Posted by : พ.ท.ชนินท์ เพชรรัตน์ วันพุธที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2553

           โดยปกติวิสัยแล้วจะไม่ค่อยชอบสอดหน้าเข้าไปยุ่งเกี่ยวเรื่องการบ้านการเมืองนักหรอก เพราะมันไม่ค่อยจะมีผลดีต่อสุขภาพจิตและบางครั้งมันก็อาจเกิดผลกระทบต่อสุขภาพกายด้วยในบางกรณี ซึ่งมีตัวอย่างจารึกเอาไว้มากมายในประวัติศาสตร์การเมืองบ้านเรา แต่บางครั้งเมื่อเอาบทบัญญัติของกฎหมายมานั่งอ่านแล้วก็พยายามมองในมุมของผู้ยกร่างดูว่า เขาคิดอย่างไร ? มีจุดมุ่งหมายที่แท้จริงอย่างไร ? ในการออกกฎหมายฉบับนี้ แล้วก็มามองในมุมของผู้ถูกปฏิบัติบ้างว่ามีผลกระทบอย่างไร ? และได้ประโยชน์อะไร ? จากกฎหมายที่ออกมามีผลบังคับใช้กับประชาชน (ซึ่งหากมองในแนวความคิดทางการเมืองแล้วก็หมายความว่า ประชาชนมีส่วนในการออกกฎหมายมาบังคับใช้กับตนเอง โดยไม่สามารถคัดค้านได้) มันก็เป็นเรื่องของหลักการปกครองในระบอบประชาธิปไตยน่ะเอง อย่าไปคิดมาก

           ที่อยากจะพูดถึงในวันนี้ก็คือ พระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. ๒๕๔๘ ถ้าจำไม่ผิด กฎหมายฉบับนี้ยกร่างขึ้นมาเพื่อใช้กับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้โดยเฉพาะในช่วงเวลานั้นซึ่งเป็นยุคของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร นั่งเก้าอี้นายกรัฐมนตรี แล้วควบคุมสถานการณ์ไม่อยู่จริงๆ จึงมีการเข็นกฎหมายฉบับนี้ออกมาเพื่อให้อำนาจแก่ทหารในการดำเนินการทางลัดเกี่ยวกับการปราบปรามการก่อความไม่สงบ อันเป็นเรื่องที่ซ้ำซ้อนกับอำนาจของกฎอัยการศึกที่ทหารมีอยู่ในมือ นัยว่าเพื่อให้ดูดีขึ้น แต่ตามหลักการแล้วก็ไม่ได้มีส่วนแตกต่างกันนักในสาระสำคัญของกฎหมายและวัตถุประสงค์หลักที่มีอยู่ นั่นคือ การหลบเลี่ยงการใช้อำนาจตามกฎหมายของบ้านเมืองที่มีผลบังคับใช้อยู่ (ไม่รู้ว่ากี่ฉบับ) แต่ไม่มีใครสนใจจะใช้มันอย่างจริงจังซักที และอันที่จริงแล้ว เรื่องของการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉินนั่นก็เคยมีออกมาแล้วก่อนหน้านั้นแต่ไม่ได้งัดออกมาใช้แสดงอำนาจบ่อยนักเลยดูไร้อำนาจน่ะเอง

           ส่วนเหตุผลที่ใช้นำมาประกอบคำที่ว่าเพื่อหลบเลี่ยงกฎหมายหลักนั่นก็เป็นคำเกริ่นของตัวพระราชกำหนดนั่นเอง "พระราชกำหนดนี้มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๗ มาตรา ๓๙ มาตรา ๔๔ มาตรา ๔๘ มาตรา ๕๐ และมาตรา ๕๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย" นี่แหละแหล่งให้อำนาจที่แท้จริงของกฎหมายฉบับนี้ ซึ่งมีบทบัญญัติการกระทำหรือห้ามกระทำไว้ตามมาตรา 9 ของ พรก.ฉบับนี้ ส่วนอำนาจของรัฐนั้นจะมีใส่อยู่ใน มาตรา 11 และยังมีต่อท้ายอีกด้วย มาตรา 16 ก็ไปหาอ่านเอาเองก็แล้้วกัน เพราะอ่านมาหลายหนหลายรอบยังคงรู้สึกปวดหัวกับกฎหมายของบ้านเราเต็มที

           ในบางกรณีกฎหมายที่ใช้ในการควบคุมประชาชนก็เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับบ้านเมือง หากผู้มีอำนาจใช้อำนาจอย่างเที่ยงธรรมและเสมอภาค ไม่เลือกปฏิบัติ และเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติมีความจริงใจที่จะปฏิบัติ แต่สำหรับการประกาศใช้กฎหมายฉบับนี้เพียงเพื่อริดรอนขัดขวางความเคลื่อนไหวของฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองเป็นสิ่งไม่สมควร เพราะเรื่องของประชาชนบางเรื่องควรให้ประชาชนเป็นผู้เลือกเอง การสร้างสถานการณ์ทางการเมืองให้สับสนดูเหมือนจะเป็นแนวทางหลักของการเมืองในการที่เบนความสนใจของประชาชนให้หันเหออกไปจากวิถีทางที่ตนและพวกพ้องมุ่งหวัง เรื่องอะไรก็ไม่รู้ ? และก็อย่าไปอยากรู้มันเลย

           การรู้ไปหมดทุกเรื่องอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

- Copyright © chanin1222 - Date A Live - Powered by Blogger - Designed by Johanes Djogan -