Breaking News
Loading...
วันเสาร์ที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

คนเราถ้ากินมากในช่วงก่อนนอน ก็มักฝันเป็นตุเป็นตะเป็นเรื่องเป็นราว
พูดได้ก็เพราะประสบกับตัวเองมาแล้วเมื่อไม่นานมานี้
ในฝันนั้น .....
เพื่อนบ้านเมาเหล้าทะเลาะกับเมีย แต่เสียงด่าในบ้านกลับเปลี่ยนทิศทางไปถึงรัฐบาล จากนั้นก็แช่งด่ารัฐบาลที่ทำให้ตนและครอบครัวต้องประสบเคราะห์กรรมจมปลักอยู่กับความยากจนและหนี้สิน (เรื่องเหล้าขวดนี้ไม่เกี่ยวเพราะเซ็นมาจากร้านค้าสหกรณ์ของหมู่บ้าน)
...... มีเสียงยกแก้วเหล้าขึ้นซดอึกใหญ่แล้วก็เริ่มด่าต่อ ....
ไม่เหมือนกับรัฐบาลชุดที่แล้ว ที่ทำให้มีโอกาสได้ลืมตาอ้าปากหลุดพ้นจากหนี้สินที่ท่วมหัวเพราะไปขอกู้มาจากนายทุน
(เอามาซื้อปุ๋ยเคมีมาใส่นาข้าวมั่ง ซื้อมอเตอร์ไซต์ให้ลูกมั่ง ซื้อสร้อยทองให้เมียมั่ง บางส่วนก็เอามาฉลองกับเพื่อนๆ) แต่สิ่งหนึ่งที่ตัวเองคงจะลืมไปในข้อว่าเงินที่รัฐบาลชุดนั้นให้กู้น่ะ มันก็เสียดอกเบี้ยเหมือนกัน แล้วก็ต้องส่งคืนทั้งหมดเหมือนกัน แต่ก็ช่างมันเถอะ ถึงยังไงรัฐบาลชุดนั้นท่านก็เชื่อเครดิตเราแหละว่าไม่โกง (แต่มันลำบากต้องไปกู้เงินนายทุนมาส่งคืนตอนครบกำหนดนี่แหละ) ซึ่งก็ไม่น่าห่วงเพราะงวดหน้าเราก็ไปกู้รัฐบาลมาใช้หนี้ได้อีกนั่นแหละ
..... เสียดายที่ตื่นเสียก่อนที่จะฝันร้ายยาวนานไปกว่านี้
มีเสียงโทรทัศน์อ่านข่าวชาวสวนเรียกร้องรัฐบาลให้ช่วยเพราะราคาผลผลิตตกต่ำอีกแล้ว ถ้าเกิดราคาขึ้นสูงไปกว่านี้ จะมีชาวบ้านที่ไหนเค้าไปซื้อกินอีกล่ะแล้วก็เห็นทีต้องออกมาชุมนุมเรียกร้องกันอีกยกใหญ่ สุดท้ายคงจะต้องเดือดร้อนรัฐบาล ออกมาซื้อให้ชาวบ้านกินเสียเองแน่นอน
.....
ความวุ่นวายในสังคมทุกวันนี้มีปัจจัยพื้นฐานมาจาก ความไม่รู้จักพอ ความไม่รู้จักเหตุ รู้จักผล ความเห็นแก่ตัว และความมัวเมาในตัณหาของผู้คนเอง ทำให้ตกเป็นเหยื่อแก่บรรดานายทุน นักธุรกิจ และนักการเมืองที่หวังในผลประโยชน์ เพราะท่านเหล่านี้รู้ซึ้งถึงพื้นฐานทางสังคมและความต้องการของคนทุกระดับที่มีอยู่ในสังคม และสำหรับนายทุนเหล่านี้ คำว่า "จริยธรรม" ไม่มีอยู่ในความคิดแม้แต่น้อย
...
ประวัตฺศาสตร์ชาติไทยเริ่มต้น "ประชาธิปไตย" ตั้งแต่ปี 2475 ด้วยการนำการเปลี่ยนแปลงของคนไม่กี่คน เพียงมุ่งหวังอำนาจในการปกครองบ้านเมืองด้วยวิธีการกดขี่ประชาชนไว้ในเงื้อมมือเผด็จการ และด้วยวิวัฒนาการทางสังคมโลก จึงมีการปรับเปลี่ยนแนวทางการกดขี่ให้เป็นไปในรูปแบบทุนนิยมอย่างแนบเนียน จากการใช้อำนาจมาเป็นการหว่านล้อม ยกยอ ชักนำให้ประชาชนมีความฮึกเหิมในความเป็นเจ้าของอำนาจที่แท้จริง
ซึ่งโดยสรุปแล้ว เหยื่อก็คือเหยื่อ ที่ไม่โอกาสได้สำนึกในความเป็นเหยื่อ ปล่อยให้ตนล่องลอยไปกับอำนาจจอมปลอมที่ถูกยัดเยียดมาให้ ขณะที่ผู้ชักจูงเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ของแผ่นดิน และสูบเลือดเนื้อไปอย่างไร้ร่องรอย
ไม่มีแม้แต่ใบเสร็จ
...
โดยที่ประชาชนบางกลุ่มยังนึกว่าตัวเองฝันไปชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้นเอง
แม้ว่าคนเลวจะลอยนวลไปแล้วก็ตาม