Breaking News
Loading...
วันพุธที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2552

อย่างที่เคยว่าไว้ก่อนหน้านี้เกี่ยวกับเนื้อหาของเรื่องราวที่เขียนลงในบล็อคนี้ว่าไม่เคยย้อนกลับไปอ่านเองเลยซักครั้งและก็เพิ่มเติมอีกนิดว่าแม้แต่เนื้อหาทั้งหลายทั้งปวงที่เขียนลงไปก็ไม่มีปัญญาที่จะไปจดจำมันเหมือนกัน ทุกอย่างขึ้นอยู่กับสถานการณ์ทางอารมณ์ที่เป็นอยู่ว่ามีทิศทางเอนเอียงไปมุมไหน แต่ขอยืนยันแน่นหนักว่า ในความคิดนี้ไม่เคยมีอคติต่อความคิดของผู้อื่นและเคารพในความคิดของผู้อื่นเช่นกัน แต่ในบางกรณีหากมีความขัดแย้งเกิดขึ้นเกี่ยวกับแนวความคิดในบางเรื่อง ก็ต้องการที่จะรู้ถึง เหตุและผลรวมถึงที่มาที่ไปของแนวความคิดที่ว่านั้นว่าสมเหตุสมผลหรือไม่? ประการใด?
ขอร้องอย่างหนึ่งอย่ามาอ้างถึงความรักชาติมากนัก บอกตรงๆ ว่าทนฟังไม่ค่อยได้ เองจากฟังมาบ่อยจนเลี่ยนเหมือนกับคนอ้วนนั่งกินข้างขาหมูจานที่สาม เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องธรรมดาสามัญของสิ่งมีชีวิตทั้งหลายทั้งปวงที่มีความคิดความอ่าน แม้แต่สัตว์เดรัจฉานยังรู้จักรักและหวงแหนที่อยู่อาศัยของมันและพร้อมที่จะปกป้องจนตัวตาย พอดีฟังภาษาสัตว์ไม่ออกเลยไม่กล้ายืนยันว่ามันเคยมาพูดป่าวประกาศว่ารักบ้านของมันเหมือนกับมนุษย์หรือเปล่า
อันที่จริงมีข้ออ้างอีกมากมายของบรรดาผู้นำทุกระดับชั้นที่มักจะกล่าวอ้างถึงสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่อยู่เหนือตน เหนือความเป็นธรรมดาสามัญ เพื่อที่จะอาศัยยึดเกาะเหนี่ยวโหนไปสู่จุดมุ่งหมายของตน หรือเพื่อกลบเกลื่อนเหตุการณ์อย่างใดอย่างหนึ่ง มันเป็นกลยุทธ์ของการเบี่ยงเบนความสนใจอันเป็นหัวใจสำคัญของยุทธการทั้งมวลที่มีอยู่ในโลกของเรา แต่เชื่อหรือไม่ว่าในบรรดาผู้นำทีเคยมีมานั้นทุกคนมีรอยแผลที่บาดลึกติดตัวเป็นริ้วรอยอยู่ทุกคน เปรียบเสมือนนักรบที่ฝ่าฟันสมรภูมิมาอย่างโชกโชน เพียงแต่ในแวดวงการเมืองนั้นบาดแผลจะอยู่ลึกและถูกปิดบังซ่อนเร้นไม่สามารถงัดเอาออกมาอวดมาโชว์ให้เห็นได้ง่ายๆ รอจนกว่าฝ่ายตรงข้ามจะเป็นผู้เปิดบาดแผลนั้นออกมาประจานให้ประชาชนได้รับรู้ในวาระอันสมควร
ถึงวันนี้ยุทธการยึดเมืองของฝ่ายแดงที่มีต่อคณะรัฐบาลชุดปัจจุบันก็ยังคงมีอยู่ด้วยการสนับสนุนของใครก็ไม่ทราบได้ บอกตรงๆ ว่าเวลามีการชุมนุมกันเป็นกลุ่มก้อนต้องใช้งบประมาณมากมายมหาศาล แล้วยังจะชุมนุมกันทำไมให้มันเปลืองกะตังค์ สู้บางแห่งเขาดำเนินกลยุทธ์ไม่ได้ เพราะในทางทำมะทัมโมท่านเกณฑ์เด็กนักเรียนทั่วประเทศด้วยการเหมารถทัวร์ไปรับมาชุมนุมกันมากมายจนแทบนึกไม่ถึงว่าเงินทองท่านช่างหาง่ายกันเหลือเกิน ทีตัวเราเองจะหามาซื้อข้าวกินก็ช่างยากเย็นแสนเข็ญ
รอโอกาสให้เขาเอารถมารับไปร่วมงานดีกว่า เพราะรู้สึกว่าจะมีข้าวกล่องกินครบทุกมื้อ เรื่องที่นอนช่างหัวมันเถอะธรรมดาก็แทบจะไม่มีที่ซุกหัวนอนอยู่แล้ว อย่ามาว่ากันเลยนะ
เอ หรือว่าจะรับเขียนป้ายต้อนรับกับป้ายด่าคนดีวะ น่าจะเข้าท่านะงานไม่มีขาดมือเลยช่วงนี้