บทความยอดนิยม

Posted by : พ.ท.ชนินท์ เพชรรัตน์ วันพุธที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2551

เหตุการณ์บ้านเมืองที่เกิดขึ้นตั้งแต่เช้ามืดของวันอังคารที่ 26 สิงหาคม 2551 บ่งบอกถึงความอ่อนแอของรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตย ซึ่งวางแนวทางการบริหารประเทศและการปกครองแบบกล้าๆ กลัวๆ แต่จะเป็นกลัวอะไรไม่ขอพูดถึง ที่จะพูดถึงคือการขาดความเด็ดขาดในการตัดสินใจ ทำให้ประชาชนที่อุตส่าห์ไปลงคะแนนเสียงให้ต้องผิดหวังเพราะหลายคนมองอย่างมุ่งหวังให้รัฐบาลดำเนินการอย่างเฉียบขาดต่อกลุ่มพันธมิตรประชาชนฯ อยากจะให้เกิดความแตกหักขึ้นย่อมดีกว่าที่จะปล่อยให้เหตุการณ์ยืดเยื้อและรัฐบาลที่รักก็ถูกก่นด่าเพิ่มขึ้นวันละเรื่องสองเรื่อง และก็แปลกที่ว่ารัฐบาลชุดนี้ยังมีโอกาสที่จะต้องทำให้เกิดเรื่องไม่ค่อยดีไม่ค่อยงามขึ้นมาได้รายวัน เปิดทางให้กลุ่มพันธมิตรบุกโจมตีทางตรงได้ตลอด
และในที่สุดเมื่อรัฐบาลที่รักเห็นทางที่จะรุกคืบโต้ตอบ เกิดดวงตาเห็นธรรม จัดส่งลูกน้องออกไปจัดรายการตอบโต้ทางกระบอกเสียงของรัฐ โดยกล่าวอ้างว่าเพื่อเป็นการชี้แจงข้อเท็จจริงให้ประชาชนทราบ ไม่ยอมให้อีกฝ่ายใส่ร้ายได้ข้างเดียวแต่ทว่าท่านนายกรัฐมนตรีกลับไปพูดออกอากาศว่าเป็นการจัดรายการเพื่อตอบโต้กล่มพันธมิตรบ้าง ใครจะไปให้ด่าว่าเอาแต่ฝ่ายเดียวล่ะ
เท่านั้นเอง เหมือนกับมีคนมาช่วยจุดเชื้อประทุใส่กองฟางที่คุกรุ่น นรกก็ลุกพรึ่บเป็นไฟ เมื่อเกิดเหตุการณ์ขึ้นใน 26 สิงหาคม 2551 และยืดเยื้อมาจนค่อนวันรัฐบาลจึงเริ่มตื่นนอนงัวเงียมาแก้สถานการณ์(หลังจากที่วิ่งหลบไปหลบมาจนเหนื่อย หาที่ประชุมคณะรัฐมนตรีไม่ได้ ในที่สุดต้องเข้าไปอาศัยซุกร่มเงาของกองทัพ)
การกระทำของกลุ่มพันธมิตรในครั้งนี้ ไม่ใช่การชุมนุมทางการเมืองโดยสงบและปราศจากอาวุธ แต่เป็นการก่อความวุ่นวายขึ้นในบ้านเมืองและเป็นการกระทำความผิดทางอาญาหลายกระทงหลายมาตรา เป็นการกระทำโดยขาดความชอบธรรมโดยสิ้นเชิงและไม่มีทางที่จะได้รับการสนับสนุนจากประชาชนโดยทั่วไปอย่างเด็ดขาด
แต่รัฐบาลที่รักของเรากลับนิ่งเฉย ส่งแต่ลิ่วล้อมาออกอากาศแก้เก้อข่มขู่ผู้กระทำความผิดตามกฎหมายบ้านเมืองเท่านั้น โดยเจ้าหน้าที่ตำรวจและเจ้าหน้าที่ของรัฐที่เกี่ยวข้องได้แต่ยืนมองดูสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างสงบ ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามสะดวกเพราะไม่มีผู้มีอำนาจมาสั่งการให้เด็ดขาด จะทำอะไรก็ไม่ได้ ดูมันติดขัดไปหมด กฎหมายที่มีอยู่ก็ต้องโยนเข้าลิ้นชักไปหมดเป็นการชั่วคราว ผู้ใหญ่ในบ้านเมืองก็ได้แต่ประชุมปรึกษาหารือกันให้วุ่นเพื่อหาข้อยุติ (ที่หาไม่ได้ในที่สุด)
ขอบคุณ รัฐบาล ที่ให้โอกาสในการก่ออาชญากรรมครั้งใหญ่ในบ้านเมือง โดยการสนับสนุนของผู้มีอำนาจในการปกครองบ้านเมืองที่ไม่รู้จักคำว่า กฎหมายของบ้านเมือง และไม่รู้ว่าจะใช้กฎหมายของบ้านเมืองอย่างไร
ย้อนนึกถึงยุคปกติธรรมดาของบ้านเมืองเรา ที่ว่า กฎหมายนั้นบังคับใช้แต่ตาสีตาสาบ้านนอกคอกนาเท่านั้น ไม่ได้บังคับใช้กับนักการเมืองหรือ คนมีกะตังค์ เห็นทีต้องเพิ่มคำว่า บังคับใช้กับ ม็อบ ไม่ได้เหมือนกัน
อนิจจา กฎหมาย อุตส่าห์เสียเวลาไปลงคะแนนเลือกตั้งให้เข้าไปนั่งร่างกฎหมาย ดันบังคับใช้ไม่ได้
ไม่รู้ว่าจะไปลงคะแนนหาพระแสงอะไร

- Copyright © chanin1222 - Date A Live - Powered by Blogger - Designed by Johanes Djogan -